MALLACÁN "MULLERS D'O MUNDO"

Cuan siento dizir ziertas cosas d’a muller…
que nomás serbimos ta parir y fregotiar…
muito asobén infrabaluradas,
maltratadas, bioladas, mutiladas, dispreziadas…
Dende chicorronas educadas ta serbir,
Chusmesas baxo as leis d’o masclismo…
Muito asobén infrabaluradas,
Maltratadas, bioladas, mutiladas, dispreziadas…
Muitas no s’atriben á denunziar-ne,
bibindo con medrana y sin tartir.
Ya ye prou d’endurar, somos millons,
somos una unidá capaz d’acotolar á ixos güeitres
que mos han abalau y rancau a riseta d’o rostro mientres muitos años.
Emos d’aprender á querer-nos
dimpués de tantos sieglos de rebaxadas…
y soi fablando d’autoestima, de rispeto,
igualdá… de a nuestra liberazión.
Mullers d’o mundo, o camín ye largo…
pero ixo rai, porque a bitoria ye nuestra.
Muller, para cuenta, ista canta la femos ta tú,
ta que no plores y contines combatiba,
nomás demando una miqueta de rispeto.
Porque bel diya imos á espazenziar-nos,
en Zimbabwe, Palestina u Sobrarbe…
imos á capar á ixe masclista babulloso,
asinas que, crabón, para cuenta,
porque será a zaguer begada que me poses as tuyas zarpas…
dub, dub, prou!, prou!